Het cultuurverschil in…scheten laten….


Het cultuurverschil in…scheten laten…

 Zo’n drie keer per jaar hebben wij een groepsbespreking op school, waar ik Godzijdank,  welkom bij ben. Dan gaan wij met zijn allen: leerkrachten, begeleiders, logopedisten, fysio, IB’er, bespreken, hoe het met J op school gaat.

Vanaf september was het een ramp. Wij hadden best wel een moeilijke start na de vakantie. Ik moest toen veel regelen om J te stabiliseren, houvast te geven, rust te brengen en aan het leren te zetten. Vandaag  was iedereen het er mee eens, dat het fantastisch gaat. J doet lekker mee met de klas, is goed aanspreekbaar, enthousiast over werkjes, doet het prima tijdens de gym les, gaat vooruit bij het zwemmen en is zelfs voor veel dingen gemotiveerd. Lekker, zo’n vooruitgang!

Maar…met één ding zijn de leerkrachten ten einde raad. Namelijk, met scheten en boeren laten. Pardon…??? De juf vertelt uitgebreid, over hoe en wat, zegt dat niet leuk te vinden en vraagt, vooral aan mij en mijn begeleiders, wat wij hiermee kunnen doen.

Stiekem zit ik te lachen. Want het probleem is bij J al lang bekend, maar nooit erkend. En ik ben verbaasd dat het nu opeens op tafel ligt. Maar laat mij het even uitleggen.

Er is namelijk op dit gebied een enorm (cultuur)verschil over hoe en wat in Nederland en in andere landen. Je kunt je niet voorstellen dat een kind of volwassene van (Wit) Russische afkomst  ergens zo maar een scheet laat. Dat kan gewoon niet! Daar word je van baby af aangeleerd:  windjes laten doen wij in het toilet. Misschien klinkt het raar, maar kersverse moeders lopen gewoon naar het toilet met hun baby’s met darmkrampjes. En zo wordt het je met de paplepel ingegoten:  plassen, poepen en scheten laten doen wij op de WC.  Punt uit. Het probleem kan niet eens ontstaan.

Even zo met boeren laten: zo zachtjes mogelijk, met je hand voor de mond, het liefst niet aan de eettafel en met excuus erbij.

Dat is de basis, die ik van mijn ouders mee heb gekregen en het was de bedoeling, dat mijn kinderen die manieren van mij gewoon meekrijgen/overnemen.

Maar ja…wij wonen in Nederland, mijn kinderen zijn in Nederland geboren, mijn man is een Nederlander…En helaas, moet ik constateren, dat het typisch Nederlands is, om overal zonder pardon en heel gewoontjes scheten te laten. En vertel mij niet, dat het niet waar is. Dat het afhankelijk van status, opleiding, cultuur, niveau, rijkdom of wat dan ook is. Bullshit! Het is een algemene “cultuur” verschijnsel, dat bij het volk hoort. Het irriteert, verbaast, maakt boos, verwaarloost mensen van andere culturen enorm. Het is vaak zelfs ook één van de redenen om te scheiden en een van de punten waarover veel ruzies worden gemaakt bij gemengde huwelijk. Dat is wat ik hoor van de andere mensen.

En zo hard mogelijk boeren aan tafel, is zelfs bijna beleefd aan het worden (hebben ze van de chinezen overgenomen, zeggen ze).

Scheten en boeren laten is toch natuurlijk?!? Hoort bij je lichaam en verschillende processen daar binnen in en is zelfs gezond, hoor je vaak als argument. Waarom moet je dat “verbergen” of er “pardon” voor zeggen of naar het toilet rennen? Iedereen doet het, toch?

Tja…daar sta je dan met je cultuur…midden in het oerwoud…te “genieten”…!!!!

Maar even terug naar mijn zoon. Totdat J vijf werd en naar school moest, hoorden scheten bij  hem in het toilet en aan “varkens”geluiden deden wij niet mee. Alles hoorde netjes en beleefd te zijn. En dat kon hij ook heel goed, ondanks zijn diagnose.

Eenmaal op school, ontdekt mijn kind, dat het eigenlijk anders kan en vooral MAG. Dat alle kinderen en volwassenen het overal doen en daarover uitgebreid praten en als je dat niet doet, hoor je er niet bij.  Dat het “leuk”, “grappig” en “fijn” is en zoooo veel aandacht van volwassenen en kinderen trekt. Geweldig toch – al die aandacht!?!

En zo puur en eerlijk als onze kinderen in hun communicatie kunnen zijn, gaat hij het overal inzetten: even contact zoeken, iemand irriteren, grapje maken, aan de opdracht ontkomen,  enz. – begint eerst met het windje of boer laten! Aandacht  - gegarandeerd! Al dan negatief – maakt hem helemaal niet uit! 

En zo dwangmatig als het bij autisme kan worden, wordt het ook overal toegepast met alle gevolgen van dien…Het is zijn houvast geworden, zijn structuur, zijn ritueel, zijn veiligheid, zijn ingang tot de mensen, zijn instrument. En dat heeft dit systeem, deze “cultuur” gecreëerd, gestimuleerd en geprezen, totdat de leerkrachten opeens ontdekten, dat het obsessief wordt en eigenlijk niet zo leuk. Ik zou zeggen, geniet van je eigen cultuur!

Mijn zoon wordt zelfs nu gestraft en de klas uit gezet, als hij het doet.

Maar…sorry, wat gaan wij met alle andere kinderen doen?  En met volwassenen, de leerkrachten inclusief vraag ik me af.

Of gaan wij hier met het hele “cultuur”verschijnsel aan de slag????

 Wat willen de leerkrachten eigenlijk van mijn kind?

Of hebben ze weer een zondebok gevonden?



10 Responses to Het cultuurverschil in…scheten laten….

  1. BM 10 juni 2013 at 07:36 #

    Het lijkt me best lastig om iets dat “aangeleerd” is, dan wel niet concreet en met opzet in de opvoeding, maar door de omgeving en omdat iedereen het in feite doet (of in elk geval veel mensen) af te leren.
    Je hebt gelijk: in een cultuur waarbij het in alle gevallen “not done” is, is het risico kleiner. We zijn er in Nederland inderdaad vrij nonchalant mee. Een scheet laten in de rij van een supermarkt vinden we over het algemeen niet kunnen, maar zodra we iemand enigszins kennen, vriendschap hebben gesloten, of familie van elkaar zijn, is scheten laten geen taboe. Althans, voor de één iets minder dan voor de ander. Er zijn altijd uitzonderingen. Ik ben ook opgevoed met de boodschap dat je zoiets niet in het openbaar doet.
    Maar je kijkt bewust of onbewust door de jaren heen gedrag af van je omgeving, en ik moet zeggen, dat ik juist sinds de volwassen jaren er ook in het bijzijn van iemand die ik goed ken niet zo’n probleem van maak.
    En dat ik ze in bijzijn van vrouw en dochter zelf nooit inhoud.
    En zelfs een enkele goede vriendin van mijn vrouw, gewoon een keurig en zeer vrouwelijk type, er wel eens eentje aankondigt om er vrijwel gelijktijdig eentje te laten. En dat is dan zo’n omgevingsfactor: als zij zich niet geneert, waarom zou ik mij dan schamen om het zelfde in haar bijzijn te doen.
    Eigenlijk best fout natuurlijk, van kwaad tot erger :)

    Het is iets waar ik niet zo vaak bij stilstond, maar je hebt gelijk. Iets “aanleren” is minder makkelijk dan iets afleren.

    Er eentje laten ontsnappen is menselijk, maar eigenlijk zouden we het goede voorbeeld moeten geven en ons moeten excuseren. Daar begint het, denk ik.

    • Marina 21 juni 2013 at 22:16 #

      Probeer maar iets af te leren bij iemand met Autisme! Vooral als het altijd geprezen was…Heel verwarrend voor die kinderen.
      Erkennen en accepteren vooral bij jezelf, zou al een stap verder zijn. :oops:

      En kinderen mogen zeker niet de dupe worden van “cultuurverschillen” en gebrek aan acceptatie of gebrek aan duidelijke regels…
      Zeg maar hoe het moet en ze doen het graag voor je! Niet elke keer: vandaag gaan wij hierover lachen en morgen moet je de klas uit. Doe het voor en ze doen het na…. :wink:

  2. Leonie 21 juni 2013 at 11:52 #

    Haha, leuk! Voel me enigszins betrapt, want ja, ook ik draag dit deel van onze cultuur volop uit vrees ik :)

    • Marina 21 juni 2013 at 22:19 #

      Pas op,hoor :wink:
      straks zit je met hetzelfde gesprek en aanpak tov je kindje…wat dan? :-?

  3. Anoniem 18 november 2013 at 07:48 #

    Ik verbaas me erover dat jij dit ziet als iets wat typisch is voor Nederlandse cultuur. Binnen mijn vriendenkring, en ook op mijn werkplekken etc. is het echt not done om scheten of boeren te laten. Bijna niemand doet dat, behalve 1 vriend van mij, en die heeft juist een andere culturele achtergrond! Misschien dat het bij jongeren nu meer gebruikelijk is, of dat het iets is wat uit de Surinaamse, Marokkaanse of Turkse cultuur is overgenomen, dat weet ik niet, maar ik zie het zelf dus helemaal niet als typisch Nederlands.

  4. Marina 18 november 2013 at 14:17 #

    Blij om te horen, dat er ook mensen zijn in Nederland, die het toch anders hebben geleerd!
    Ik heb het nooit in andere culturen in deze mate meegemaakt. En ik heb in heel veel landen gewoond en gewerkt. Overal was het “not done”! Behalve hier, in NL. Zelfs toeristen verbazen zich hier enorm, om dit gedrag van de lokale mensen.. Maar ik begrijp, dat het moeilijk is om een spiegel voor te houden.

  5. Angela 20 januari 2014 at 18:17 #

    Nee, ik herken het ook niet! In mijn familie en vriendenkring, op school en later op de werkvloer was het zéker niet normaal om scheetjes of boeren te laten en ging het eens per ongeluk, dan excuseerde men zich daarvoor. In mijn huwelijk was het anders, zodra mijn man zich op zijn gemak voelde, ging hij scheetjes laten en soms ook boeren. Ikzelf ging ook steeds minder naar de wc als ik een scheetje aan voelde komen. En nu, tijdens mijn 2e huwelijk weer hetzelfde….
    Maar echt, verder laat niemand in mijn omgeving scheetjes, nergens! Dus hoezo, iets van de Nederlandse cultuur? Echt niet!

  6. Marina 21 januari 2014 at 23:22 #

    Je zegt toch zelf: “zodra mijn man zich op zijn gemak voelde… Ikzelf ging ook steeds minder naar de wc….” Daar begint het al – in je gezin! Als je kinderen hebt, doen ze je na en nemen dit gedrag naar school, vrienden ezv mee.

  7. anya 2 maart 2015 at 12:25 #

    Zo herkenbaar!!! Hoezo heeft school geen opvoedende rol?! en dan hou ik mijn mond nog over domme en primitieve grappen van de leerkrachten over poep en plas. Soms weet ik gewoon niet wat ik meemaakt. Tijdens een Halloweenviering op school werden mijn kinderen getrakteerd op drakulabloed en heksenplas.
    Ik: Not done! Take it to a higher level!!!!
    Tegen mij: ‘Hoezo niet normaal? Kinderen vonden dit toch reuze gezellig?! Dit is gewoon een leuke traditie’
    Ik:…………………cultuur verschillen of toch onbewuste, langzame cultuur degradatie.

    • Marina 2 maart 2015 at 22:13 #

      Bravo!
      Daar gaat het mij om: cultuurdegradatie inderdaad!!!
      Ik ben benieuwd naar wat de kinderen eigenlijk leren/ervaren naar het drinken van heksenplas of drakulabloed…
      Wat een niveau…zeg….

Geef een reactie

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!:


, , , , , , , , , , , , ,