Maandag, 10 februari 2014


Muziektherapie (Les 6)

Vandaag doen we het liedje:Afbeelding - 10-2-2014

 

‘A ram sam sam’,

a ram sam sam,

guli guli guli guli,

ram sam sam’

 

Ra. reageert enthousiast, want hij kent dit liedje wel. Ieder kind krijgt er een trommeltje bij op schoot. Dit liedje is heel geschikt om uitspraak van deze klanken te oefenen, maar ook om de klanken met bijpassende handbewegingen te benadrukken. Op ‘ram sam sam’ slaan we met platte hand op het trommeltje, bij ‘guli guli…’ lichtjes met de vingertoppen. Voordat we beginnen is het nodig om de kinderen eerst even te laten ‘bevriezen’ om de aandacht er beter op te kunnen richten. Sommige kinderen hebben namelijk de neiging om al te gaan trommelen. Eerst dus helemaal stil zijn… en dan beginnen we. De beweging op de tekst doen de kinderen al best goed mee. Er heerst alleen wel wat onrust en voor sommigen is het moeilijk om de aandacht erbij te houden. S. is helaas nauwelijks bij het spel te betrekken.

Op dit liedje met zijn duidelijke accenten, kunnen we ook het trommelspel van vorige keer doen. J. geeft aan even niet mee te willen doen. Dat is oké. Doordat hij in de kring blijft, beleeft hij het wel mee. De andere kinderen reageren enthousiast. Voor S., die vorige week niet kon komen,  is dit spel nieuw. Wanneer hij aan de beurt is om bij het liedje met de slagstok alle trommeltjes af te gaan (net zolang totdat er maar eentje overblijft), doet hij dit prima.

Vorige week speelden de kinderen om de beurt op de xylofoon mee met de piano. Vandaag doen we daar een variatie op. Ik heb instrumentjes uitgestald en nu mogen ze zelf kiezen waarop ze met de piano meespelen. Ook heb ik bladmuziek meegebracht, twee korte pianostukjes. Ze mogen kiezen welk pianostukje ik bij hun instrument moet spelen. Op deze wijze ervaren de kinderen een stukje eigen regie in wat we gaan spelen en met welke combinatie van instrumenten. S. kiest een trommeltje en weet hier, ondanks zijn drukke bui van vandaag, leuk op mee te spelen. We geven hem een applaus. R. kiest als enige een instrumentje dat bijna nooit gekozen wordt, de houten rasp. Wat origineel! Hij kan er goed mee overweg. Zo komt ieder kind aan de beurt met zijn eigen instrument en eigen pianostukje. Uiteraard krijgt iedere solist na afloop een applaus. Ook nu weer, net als vorige week, knap dat de toehoorders het geduld kunnen opbrengen om te kijken en luisteren.

Sommige kinderen bewegen bij het eindliedje nog even door de zaal. J. en Ra. blijven liever dicht bij de piano staan, al klaar om mij daarna meteen een high five te kunnen geven!

Elsbeth

No comments yet.

Geef een reactie

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!:


Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,