Maandag, 12 januari 2015


 Muziektherapie ( Les 2): We gaan vandaag verder met ‘in-de-war-zijn’.wind

J. en A. zijn er weer bij. Buiten lijkt de natuur in de war. Het is winter, maar het lijkt wel herfst met die harde wind! De wind blaast buiten alles door de war. J. vertelt dat hij op school bij het maken van rekenrijtjes in de war was en lacht er om. “En wat deed je toen?” “Ik ging het aan de juf vragen”, zegt J. Dat heb je heel goed opgelost!

Na het beginliedje ‘Tijd voor muziek’ gaan we de wind nabootsen met een stemoefening. We kiezen ieder een eigen klank en om de beurt maken we met onze armen erbij een opgaande golfbeweging van links naar rechts. Het is een harde wind, dus probeer maar een grote beweging te maken. Je klank mag er ook krachtig bij klinken. Kunnen jullie ook een wervelwind laten zien en horen? Hmm, dat weten ze even niet. We maken met ons lichaam een snelle omhooggaande kronkelbeweging. Natuurlijk ook met onze klank erbij van omlaag naar omhoog. Daarna met z’n allen tegelijk de wervelwind. Oei, het stormt behoorlijk binnen!

Ik pak de accordeon erbij. J. is benieuwd naar het nieuwe lied van vandaag. A. herinnert zich het lied ‘In de war’ van vorige week nog goed en zingt al veel woorden mee. Daarna het nieuwe lied waarbij er telkens een regel afvalt. In plaats van een regel te zingen moet je deze dan neuriën. (Eerst valt de laatste regel af en zo steeds verder terug tot uiteindelijk het hele lied geneuried wordt.) Ook hierbij betrekken we de wind: telkens wordt er een regel van het lied als het ware weggeblazen. Met de tekst in steekwoorden op papier en een afbeelding van de wind, hebben de kinderen een visuele houvast bij het lied en de opdracht. A. doet aardig z’n best met meezingen. J. valt wat stil en om hem er meer bij te betrekken geef ik hem even de rol van assistent: hij verschuift telkens het plaatje van de wind naar boven wanneer er weer een regel wordt weggeblazen. Zo ziet dat er uit:

Voor de kinderen is het lied best lang en de animo om het helemaal uit te zingen zwakt af. Op naar de piano in de grote zaal voor wat anders. A. zegt niet te willen, lijkt moeite te hebben met de omschakeling. “Maar ik heb jou nodig om ook een tas met instrumenten te dragen”, zeg ik. A. maakt meteen aanstalten om een tas te pakken. De rol van assistent spreekt hem aan en geeft hem positieve afleiding. Hij loopt probleemloos mee naar de andere zaal en vindt daar meteen zijn plek.

A. en J. hebben beiden een xylofoon. Buiten horen we de wind om het gebouw heen razen. Kun je de wind ook op het instrument uitbeelden? Ik laat het horen op de piano: een rustige melodie klinkt, maar dan plotseling komt de wind langs en maak ik snelle roetsj bewegingen over de toetsen. J. en A. doen dat ook met hun stokje over de xylofoons. Om de beurt spelen ze de wind en mogen ze zelf bepalen wanneer de wind in roetsjende beweging voorbij komt. Ik volg ze op de piano. Voor een eerste keer gaat dit best al aardig goed.

A. moet opeens heel erg gapen. Laten we afronden met een heel ontspannen liedje. Als ik heel eerlijk ben vind ik dat zelf ook wel fijn, want ik ben best een beetje moe geworden van al die wind aan m’n hoofd vandaag. Ik speel de melodie van ‘Slaap kindje slaap’ in een heel langzaam tempo, waarbij we alleen neuriën. Dat werkt lekker rustgevend. We sluiten af met het eindliedje en natuurlijk onze high-five.

Elsbeth

No comments yet.

Geef een reactie

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!:


Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

, , , , , , , , , ,