Maandag, 23 september 2013


Muziektherapie (Les 4)m1dynr9wbe45

Het beginliedje is vandaag wel heel apart: S. haalt voor de grap alle namen door elkaar. Er heerst hierdoor een vrolijke stemming.

Welk seizoen is nu begonnen? R. steekt enthousiast zijn vinger op: ” Het is herfst!”. We benoemen wat er allemaal bij de herfst hoort. Blaadjes van de bomen, regen, wind. Op de accordeon laat ik het geluid van de wind horen door de blaasbalg in- en uit te trekken. De kinderen bootsen de wind na met hun mond. Ze blazen wat af!

Ze kunnen ook zelf regen nadoen: met hun armen in de lucht en wiebelende vingers alsof er regen uitkomt. Zo maken we samen de bomen nat met armen hoog in de lucht, want de bomen zijn hoog. Hierbij zingen we een zelfbedacht liedje:

”Regen, regen

Spetter spetter spat

Regen, regen

Alle bomen worden nat!”

 Ook het gras en de paddenstoelen maken we al zingende nat met de armen richting de grond.

 Regen kunnen we ook nadoen op instrumenten: met bijvoorbeeld de xylofoon en het klokkenspel (waarmee ik de solist begeleid). Probeer op de xylofoon maar als regendruppels te spelen. Iedereen wil wel als eerste aan de beurt zijn. S. mag vandaag beginnen en daarna weer iemand uitkiezen. Ze hebben plezier in het spelen en willen na afloop nog een tweede keer. Omdat het telkens korte stukjes zijn (korte regenbuitjes!), kan dit ook prima. Alleen het wachten totdat je aan de beurt bent blijkt vandaag wel wat moeilijk te zijn voor ze. Soms is het dan ook wat onrustig tijdens het muzikale spel. Maar doordat de kinderen telkens elkaar uitkiezen bij het doorgeven van de xylofoon, blijven ze bij de spelopdracht betrokken. J. speelt als laatste, heel geconcentreerd, heel mooi zachtjes en bijna onhoorbaar. Het lijkt wel een beetje op motregen! Ik vestig de aandacht van de anderen op het mooie spel van J. Ze kunnen veel van elkaar leren.

Behalve de regen is er ook een egeltje in het bos. Een kort verhaaltje met piano over een egeltje die uit z’n holletje komt en op zoek gaat naar eten. Maar pas op voor de vos… De kinderen liggen opgerold als egeltjes en gaan op zoek naar eten bij de eerste klanken van de piano. De kinderen zitten goed in hun rol. Dan klinken er plotseling lage tonen… de vos komt eraan! Ze vluchten weg op een snelle piano melodie. In hun veilige holletje komen ze tot rust, waarbij de piano langzaam eindigt.

De liedjes ‘Hanze panze kevertje’ en ‘Opa bakkebaard’ passen ook mooi bij de herfst. We zingen ze bij de piano ter afsluiting. Ik moedig de kinderen aan om de bewegingen erbij te maken, maar tevergeefs. Vandaag is een beetje meezingen genoeg om daarna bij het eindliedje nog even uitbundig door de zaal te mogen bewegen.

 Elsbeth

No comments yet.

Geef een reactie

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!:


Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

, , , , , , , , , ,