Maandag, 26 januari 2015


Muziektherapie (Les 4): Spiegelen 2DSC09123

We gaan verder met ‘spiegelen’, hetzelfde doen als de ander of iemand nadoen.

J. en A. zijn er en N. is er voor de eerste keer met zijn oppas. N. is heel nieuwsgierig naar de accordeon en ik neem dan ook even de tijd voor N. om het instrument te bekijken. N. wil alles weten van de knoppen die erop zitten. Ook laat ik hem de accordeon even uitproberen samen met mij. Hij vindt het zichtbaar leuk. Als hij weer op zijn stoel zit zegt hij: “Ik wiebel wel met mijn benen, ik kan ze niet stil houden”. Nou dat geeft helemaal niks, want bij muziek is het juist fijn om mee te bewegen.

Het beginliedje ‘Tijd voor muziek’ kunnen J. en A. al goed aan N. laten horen. N. pikt de woorden en melodie snel op, dat is leuk. We vullen het liedje weer in met meeklappen, meestampen en fluiten. Bij stampen gaat N. er een beetje bij springen. “Hé dat is ook leuk wat je daar doet N.”, merk ik op. En vervolgens springen we ook bij het liedje.

Heel graag wil ik het lied ‘Spelen met mijn spiegelbeeld’ van vorige keer nog eens met ze herhalen, met accordeon erbij. “Vorige keer zongen jullie bijna niet mee, dan kan veel beter”, zeg ik. J. reageert heel enthousiast met dat hij het een leuk liedje vindt. Ik zet de afbeelding die bij het lied hoort erbij, dat geeft houvast voor de kinderen. De eerste keer maak ik bewegingen die de kinderen als een spiegelbeeld met mij meedoen. De tweede keer mogen de kinderen om de beurt zelf een beweging verzinnen die we dan allemaal meedoen. De beweging van N. is op de grond gaan liggen. Wat origineel bedacht. J. heeft bedacht om met wiebelende vingers omhoog en omlaag te gaan. A. tenslotte neemt het idee van N. over en kiest voor op de grond gaan liggen. N. merkt op dat A. hem nadoet. En dat is nou precies waar we het vandaag over hebben!

Kennen jullie van die marionettenpoppen? Eigenlijk doen die ook de bewegingen met ons mee. Ik gebruik een CD met korte fragmenten van klassieke muziek. In tweetallen zijn we met elkaar verbonden door twee koorden die we vasthouden in onze handen. We spreken af wie van de twee de bewegingen maakt en de ander beweegt dan mee. De koorden gaan met onze armbewegingen omhoog, omlaag, naar opzij en draaien rondjes. J. laat een prachtige beweging zien: door met zijn beide handen schudbewegingen te maken gaan de koorden kronkelen en dansen ze op de muziek. Wanneer de muziek wat harder en sneller wordt, dansen de koorden hierop mee. Wat doen ze dat goed!

De tijd vliegt, hup naar de andere zaal met de piano. Ik gebruik klankstaven (in c-e-g-c) en ieder krijgt er één. Even spelen we allemaal tegelijk op onze eigen klankstaaf en doordat het samen een akkoord vormt klinkt het heel mooi. We gaan net als vorige keer weer ‘spiegelen’. Hetzelfde ritme wordt door de kinderen meegespeeld. Best moeilijk nog. Doordat ieder z’n eigen klank heeft klinkt het telkens net even anders en dat maakt het leuk om naar te luisteren. Ieder kind laat ook zelf nog een ritme horen die we samen meedoen. Soms wordt tegen de ander gezegd om niet zo hard te spelen en maken we met elkaar goede afspraken over mooi en niet te hard spelen.

Tot slot spelen de kinderen op hun klankstaaf mee met een improvisatie die ik op piano speel. Een mooi muziekstukje ontstaat, qua klank past het goed bij elkaar. Met ‘Stoppen met muziek’ en de high-five ronden we het af voor vandaag.

Wat leuk N. dat je er ook bij was vandaag. En wat hebben jullie allemaal goed je best gedaan en lekker samengewerkt. Complimenten!

Elsbeth

No comments yet.

Geef een reactie

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!:


Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

, , , , , , , , , , , , , , ,