September 2013, Mama Vita Magazine nummer 2


 Hoe heb ik het onderwijs geregeld voor mijn kindmama vita onderwijs artikel

‘Mijn zoon gaat naar school met schaduwbegeleiders die ingezet worden bij de dingen die hij lastig vindt’

Marina is getrouwd, heeft  2 kinderen, een dochter van 4 en een zoon van 9 jaar. Haar zoon heeft de diagnose PDD-NOS en volgt cluster 2 onderwijs.

Toen wij begin 2009 vanuit het buitenland terug naar Nederland kwamen, was onze zoon bijna 5 jaar en ik zwanger van onze dochter. Wij belanden voor de eerste keer van ons leven in bijstand, wisten niet wat er aan de hand was met ons kind en moesten alles opnieuw gaan opbouwen, netwerken en regelen. 

Zoonlief draaide op 5 verschillende scholen een proefdag, maar werd uiteindelijk niet toegelaten. Wij kregen te maken met de leerplichtambtenaar die dreigde met een boete. Ze kreeg van mij toen  toestemming om met onze zoon naar school te gaan en hem te laten inschrijven. Een excuusbrief en leerplichtontheffing was het resultaat. Ondertussen waren wij met 3 ziekenhuizen en verschillende organisaties bezig met wachtlijsten, onderzoeken en frustrerende uitslagen van “niets aan de hand”.

Na lange wachtlijsten bij Stichting MEE en bureau Jeugdzorg kwam hij uiteindelijk op de wachtlijstvan het Medisch Orthopedagogisch Centrum. In juni, een week na de geboorte van onze dochter,kreeg zoonlief een plaats in het MOC ‘t Kabouterhuis in Amsterdam. Dat was voor mij een enorme opluchting, want ik kon even de tijd nemen voor onze pasgeboren dochter. De besprekingen met de groepsbegeleiders deed ik met mijn dochter aan de borst.

Ik dacht toen dat het MOC  genoeg expertise had en een goede plek voor ons kind was. Niets was minder waar!  Al snel ging het steeds slechter met het kind. Hij kreeg steeds meer driftbuien, stopte met eten en slapen, was moe en overprikkeld, ging spugen en wilde niet meer naar school.

Het Kabouterhuis bleef traag en onduidelijk. Er was nog steeds geen diagnose gesteld en wij kregen er alleen maar vage beloftes bij. In september kwam ik weer op krachten en dit was voor mij het begin van mijn strijd binnen het systeem. Want als het kind er niet past en je als ouder blijft afwachten, gebeurd er dus niets. Ik begon met hen erop te wijzen dat hun verslagen vol spellingfouten zaten en niet op tijd bij mij werden ingeleverd  en eindigde aan tafel in gesprek met alle leidinggevenden over voedingsbeleid, oprichten van ouderraad en starten van ABA klas.  Niks was mij te veel of te gek: ik ging mee kijken bij logopedie en fysio, bracht onverwachte bezoekjes aan de groep en stond achter het hek het buitenspel te observeren. Alles met mijn baby erbij.

Pas in 2010 kwam de diagnose: PDD-NOS, vermoedelijk ADHD en een ‘ leuk IQ stempeltje’. Verder: geen kennis, hulp of expertise. Ongelooflijk! Sindsdien nam ik de regie in eigen hand en ben ik tot hulpverlener gegroeid binnen de Autisme wereld en de zorg eromheen. Het  laatste jaar in ’t MOC draaide onze zoon samen met de door mij aangenomen ABA begeleiders en begon hij op alle gebieden vooruitgang te boeken!

Toch moest ik enorm vechten voor een plaatsing op een cluster 2 school. Sinds zijn zevende zit onze zoon naar onze tevredenheid toch op die school. Zijn ABA begeleiders  verhuisden mee en worden ingezet  bij de dingen die hij lastig vindt, zoals bv gym les.

Zo nodig draai ik mee in de klas, kijk bij logo en fysio en zit in de MR. Ik praat met ouders en neem deel aan uitjes en cursussen.  Want het systeem is gericht op een ‘normaal/doorsnede’ kind . Onze kinderen zijn ‘Bijzonder’! Dus wacht niet totdat je hulp wordt aangeboden, doe het zelf ! En help je kind en andere moeders naast je!

 

No comments yet.

Geef een reactie

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!:


Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,