Vrijdag, 24 april 2015


Theatrale Improvisaties (Les 7): De hemel van MatisseDSCN0218

Doel van de les: Met een prentenboekverhaal spelen, dansen, zingen, verbeeldingskracht stimuleren, leren omgaan met dingen die je moeilijk vindt, emoties benoemen, tekenen, scheuren, knippen.

 Laatste les! We zijn met twee kinderen en de hulpjuf. Iedereen is op tijd en dat is fijn want vandaag spelen we eerst beneden in de danszaal en daarna schilderen we boven in het knutsellokaal. Het is 15.45 uur en we zingen samen het beginliedje: Kom maar, kom maar, kom we gaan weer zingen… De hulpjuf zingt tweede stem en een kind zingt aarzelend mee. Ik vraag of iemand nog weet wat we vorige keer hebben gedaan. Ik haal het prentenboek over Matisse te voorschijn: De parkiet, de zeemeermin en de slak (van Annemarie van Haeringen). We kijken samen naar de plaatjes en benoemen wat we zien: de zeemeermin, de parkiet, de slak of is het een appel?, de kwallen of is het zeewier? Behalve de parkiet zijn het allemaal wezens en planten van onderwater. Samen doen we een warm up onder water. Op onze rug bewegen we onze voeten en handen door het water en laten we het water ons bewegen. Er zijn kleine golfjes en grote, hoge en lage. We draaien op ons buik en rollen door, nu zijn we zelf de golf of zijn we toch een zeemeermin of – man? Ik zet de onderwatermuziek van vorige week op en de hulpjuf vraagt aan de kinderen of ze zin hebben om nog dieper de zee in te gaan. De kinderen nemen plaats op het grote blauwe zeedoek, gaan ontspannen liggen en worden een golf die de hulpjuf en ik snel, langzaam, laten schuiven, rollen en draaien. Sssssssssssssssssch bruist de golf. Een kind doet zijn ogen dicht, het andere kijk ontspannen rond.

Ik vertel van de bovenwereld, de lucht, de hemel van Matisse, waar vogels vliegen en bladeren en meer. We kijken naar een kaart: daar vliegt zelfs een mens, nee zweeft een mens in het blauw, het is een man, omringd door sterren! We worden vogels, met een oranje doek in elke hand als vleugel, vliegen, vliegen. Op muziek van Jose James  (The Dreamer), zweven de vogels door de lucht. Hoger en hoger, sneller, sneller terwijl ik ten slotte het Lente liedje over het parkietje zing. Het liedje eindigt met dat het vogeltje zacht landt en zijn vleugels loslaat. De parkietjes zijn weer kinderen en samen gaan we naar boven naar de knutselruimte. Daar staat alles al klaar voor het tweede gedeelte van de les. Ik heb een paar boeken meegenomen met mooie platen van Matisse: een met de zon, een met de hemel, een met de onderwaterwereld en de kaarten met afbeeldingen van de vorige keer. We kijken en benoemen wat we zien. Grote A3 formaat vellen papier liggen klaar met stukjes houtskool daarnaast. De eerste opdracht: doe de omtrek van je eigen hand, maar dan veel groter. Ik laat het even zien. Opdracht twee: knip de hand uit het vel papier, maar zorg dat het papier wat overblijft zo min mogelijk ‘verknipt’ wordt, want dit papier gaan we (als sjabloon) gebruiken voor de derde opdracht: leg de uitgeknipte hand even weg en leg het overgebleven papier op een nieuw wit A3 vel, kleur nu de ruimte die leeg is  met verf. Elk kind krijgt een bakje met drie primaire kleuren (rood, blauw en geel). De kinderen gaan met onze hulp aan de slag. Knippen is nog best lastig op de vrijdagmiddag en kleuren is leuk maar ook intensief. Een kind vindt het kleuren als het op de helft is wel goed zodat er een halve ‘hand’ in drie kleuren verschijnt, de kunst van het weglaten. Het andere kind is juist gretig in het inkleuren van het hele sjabloon. Als je goed kijkt zie je dat het vogels zijn die hun vleugels uitslaan. Na ijverig werken vinden de kinderen het mooi geweest en hoeven niet zo nodig samen naar elkaars werk te kijken en een tentoonstelling in te richten. De handen zijn gewassen en afgedroogd. Nog snel even gedag zeggen: Doei! Nu gaan de juffen aan de slag. Wij schuiven en draaien, hangen en plakken net als Matisse en zijn assistente de werken van onze jonge kunstenaars aan een wand in het lokaal en daartussen plakken we voor de volledigheid de kaarten van de echte Matisse. Het wordt erg mooi. De vogels bewegen nu echt vrij in de lucht, zoals de hemel bij Matisse, maar dan met een verrassende eigen touch. We nodigen de kunstenaars uit, voorlopig komen ze niet, hun moeders wel. Er worden foto’s gemaakt en filmpjes met en zonder de artiesten. We ruimen alles samen op, dat wil zeggen de hulpjuf en ik. Oeps, beneden is de Indiase dansles al begonnen… Ik sluip naar binnen om de spullen daar op te ruimen.

Eindelijk zitten met een theetje. Ik krijg een bos tulpen van de moeders en de kinderen en een spannend ingepakt kadootje wat een kind alvast voor me uitpakt: een armbandje, wat lief! En het past ook nog eens super bij mijn bloes. Wat een mooi aandenken.

Lieverds, ik ga jullie missen.

Groetjes van juf Sandra en juf Esther

P.S. Heb je zin om nog even door te zweven en vliegen in de lucht? Luister naar deze fragmenten (je kunt de CD ook bij de OBA lenen).

hemel op aarde (Jeroen Zijlstra en Leine, fragment van CD Het Regent Zonlicht)

 http://real1.phononet.de/bolnlmp3/d2/593/699/ZXYBELOCKZPAXYMEBGHCZXKYMBZL.mp3

vliegen (Jeroen Zijlstra en Leine

http://real1.phononet.de/bolnlmp3/d2/593/699/ZXYBELOCKZPAXYMEBGHCZXKYMBLA.mp3

No comments yet.

Geef een reactie

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!:


Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

, , , , , , , , , , , , , ,